Przedstawiamy aktualne informacje z Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego w wersji audio i wideo. Zobaczycie tu wszystkie nasze materiały, komentarze i podcasty zebrane w jednym miejscu.
Reading the feed…
Spośród wielu istniejących melodii i opracowań dzielimy się z Wami wielogłosową aranżacją gregoriańskiej melodii, przygotowaną przez francuskiego muzykologa i śpiewaka muzyki dawnej, Marcela Pérèsa. W nagraniu wzięli udział bracia dominikanie z klasztoru pw. św. Wojciecha we Wrocławiu (świętującego w tym roku swoje 800-lecie): Marcin Dyjak OP, Tomasz Gaj OP, Łukasz Kubiak OP, Piotr Oleś OP i Tomasz Rojek OP, a także dyrektor Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego, Łukasz Miśko OP.
Dziś odkrywamy piąty ton oraz szósty ton gregoriański. Dowiesz się, dlaczego piąty modus jest idealny do języka polskiego i jak brzmi słynne „Adoro Te devote” św. Tomasza z Akwinu. Poznasz też szósty ton (hipolidyjski) i jego związek z „Ave Verum”. Odkryj z nami piękno tradycji Kościoła, od radosnych melodii wielkanocnych po uroczyste introity.
Nasze nagranie powstało w roku 800. rocznicy przybycia braci kaznodziejów – w tym Czesława – do Wrocławia w kaplicy jemu poświęconej.
Wdzięczność Bogu – wyśpiewywana na głos, wzbudzana w sercu – to najlepsze, co możemy zrobić, by zarówno uwielbić Stwórcę, jak i bardziej jeszcze się ucieszyć i rozsmakować dobrem, którego doświadczamy.
Zastanawialiście się kiedyś, jaki ton gregoriański śpiewamy podczas każdej adoracji, wykonując hymn „Przed tak wielkim Sakramentem”? Dzisiaj usłyszycie o dwóch kolejnych tonach, III i IV, a także o tym, jak te same tony psalmowe ewoluowały w różnych tradycjach.
Czym jest śpiew gregoriański i jak działa osiem tonów kościelnych? W pierwszym odcinku naszej letniej mini-serii „Zwierzę liturgiczne”... zaśpiewa! Opowiadamy, czym jest dominanta i finalis, a także czym różnią się tony autentyczne od plagalnych. Usłyszycie piękne dominikańskie Salve Regina, poznacie wyjątkowe czeskie roraty oraz radosne, choć pełne powagi Christus Resurgens. Zajrzymy też do Graduale Simplex i zmierzymy z trudnym pytaniem, czy chorał gregoriański można śpiewać po polsku. Zasubskrybuj kanał i dołącz do naszej wakacyjnej podróży muzycznej!
Dwunasty, zamykający serię odcinek poświęcamy postaciom, które rzadko trafiają do podręczników historii ruchu liturgicznego - kobietom. Punktem wyjścia jest książka Catherine Harmon "There Were Also Many Women There", opisująca udział świeckich kobiet i zakonnic w odnowie liturgicznej w Europie i Stanach Zjednoczonych na przełomie XIX i XX wieku.
Dlaczego tak rzadko liturgia, teologia i osobista pobożność spotykają się w jednym miejscu? Dziś razem z prawosławnym teologiem Alexandrem Schmemannem poszukamy remedium na ten bolesny rozwód. Zobaczymy też, jak liturgia jest miejscem objawienia tajemnicy Królestwa i co to znaczy być „homo adorans”.
Po liturgicznie „gęstym” czasie – Wielkim Poście, okresie wielkanocnym, uroczystościach Trójcy Świętej i Bożego Ciała – mamy tzw. okres zwykły, czyli czas w ciągu roku, rozpoznawalny chociażby po powrocie szat koloru zielonego. Co można teraz śpiewać podczas liturgii? Prawie wszystko! Na początek proponujemy Wam utwór, który jest prośbą o jedność wyznawców Chrystusa, przybywających z całego świata, by ujrzeć Boga twarzą w twarz. „Złącz, Panie, miłujących Cię” to pieśń znana m.in. ze śpiewnika Siedleckiego.
Prezentowane przez nas opracowanie zostało napisane z okazji odbywającej się w Krakowie w 2025 r. Kapituły generalnej dominikanów: zebrani tam bracia pochodzili z dominikańskich klasztorów na całym świecie, dlatego właśnie o. Dawid ułożył muzykę, która dobrze się sprawdza w kilku oficjalnych językach zakonu (angielskim i francuskim), jak też po łacinie i po polsku! Jeśli chcielibyście włączyć ten utwór w swój repertuar, poniżej możecie pobrać nuty zarówno do wersji łacińskiej jak polskiej.
Dzisiaj dzielimy się z Wami nagraniem „Zróbcie Mu miejsce”, tradycyjnej pieśni eucharystycznej, której słowa napisał poeta Franciszek Karpiński (1741-1825), a wykorzystana przez nas melodia pochodzi ze śpiewnika ks. Siedleckiego (1928). Harmonizację do niej napisał Jakub Tomalak, kaliski artysta związany od lat z ruchem warsztatów liturgiczno-muzycznych w całej Polsce. Zachęcamy do słuchania i do wykonywania tego opracowania; możecie je znaleźć w śpiewniku liturgicznym Niepojęta Trójco t. 2 s. 364.
Nasz Bóg jest jeden, ale w trzech osobach. Czy da się to zrozumieć? Może najlepiej jest po prostu uwielbić Go za to, że Bóg Syn opowiedział nam o miłości, która łączy Go z Bogiem Ojcem i z Bogiem Duchem Świętym? A ten, kto śpiewa Bogu chwałę, uchwyci może więcej o Tym, którego uwielbia. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego to w liturgii Kościoła rzymskiego niedziela Trójcy Świętej. Z tej okazji dzielimy się z Wami nagraniem utworu Jakuba Blycharza pt. Deo Patri sit gloria, wykorzystującego uroczystą trynitarną doksologię popularną w łacińskiej liturgii godzin. Jest to proste, acz uroczyste ost
Tekst hymnu „Veni Creator” pochodzi z IX w., jego autorem mógł być benedyktyński mnich Raban Maur, natomiast trzygłowe opracowanie śpiewane przez nas pochodzi z Korsyki i ukazało się drukiem w 1649 r. Korsykańska polifonia to unikalny, tradycyjny śpiew a cappella, wykonywany zazwyczaj przez trzy męskie głosy, z których drugi (tzw. secundo) prowadzi podstawową melodię, bas – bassu – tworzy głęboki fundament harmoniczny, zaś głos wyższy (a terza) dodaje wyraziste ornamenty i ozdobniki nad główną linią melodyczną. Nuty do tego opracowania możecie znaleźć w śpiewniku Niepojęta Trójco t. 1 na s. 26
Wszyscy znacie Litanię Loretańską, prawda? Ale czy śpiewaliście ją na TAKĄ melodię z XVII w.? Posłuchajcie trzygłosowej adaptacji przygotowanej w oparciu o korsykańskie manuskrypty z 1649 r. przez o. Wojciecha Sznyka OP.
Na koniec Oktawy Wielkiej Nocy – co wcale nie oznacza końca okresu paschalnego! – dzielimy się z Wami jednym z najpopularniejszych na świecie wielkanocnych śpiewów. „O filii et filiae” to hymn przypisywany francuskiemu zakonnikowi, br. Jeanowi Tisserand OFM, zmarłemu w 1497 r. Pierwotnie miał 9 zwrotek, ale dość szybko rozbudowano go o kolejne, pochwalające tych błogosławionych, którzy choć nie widzieli, to jednak uwierzyli w zmartwychwstanie Chrystusa. Jedną z tych późniejszych zwrotek wybraliśmy do dzisiejszego nagrania.
Dzielimy się z Wami dominikańskim śpiewem Haec dies, używanym przez braci i siostry Zakonu Kaznodziejskiego jako responsorium po krótkim czytaniu w nieszporach. Nagranie miało miejsce w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego prowadzonym przez Księży Zmartwychwstańców w Krakowie, a wzięli w nim udział Hubert Boćko, Mateusz Solarz i Łukasz Miśko OP.
W dzisiejszym odcinku opuszczamy rzymskie mury, by przyjrzeć się fascynującemu światu anglikanizmu. Naszym przewodnikiem jest Dom Gregory Dix – anglikański benedyktyn, który w swoich pracach przekonuje, że chrześcijańskiej liturgii najistotniejsza nie jest tyle treść modlitw czy to, co „czujemy”, ale struktura i czynność - to, że jako wspólnota coś RAZEM ROBIMY w odpowiedzi na Chrystusowe „To czyńcie”.
Poznaj biskupa Wacława Świerzawskiego, pioniera polskiej odnowy liturgicznej i... założyciela zgromadzenia zakonnego, do którego należy s. Tereza! Dowiedz się, jak lepiej rozumieć anamnezę - „dynamiczną pamiątkę Pana” - oraz jak wdrażana była reforma soborowa w słynnym krakowskim kościele św. Marka. I co może znaczyć patrzenie na liturgię jak przez szczelinę wprost w serce tajemnicy paschalnej?
ABC
Kto napisał preambułę do Sacrosanctum Concilium? Kto zaproponował zmiany w Kanonie rzymskim i naszkicował II i III Modlitwę eucharystyczną? Jego nazwisko znają tylko nieliczni pasjonaci, ale bez włoskiego benedyktyna (a później kameduły) Cipriano Vagagginiego współczesna liturgia nie wyglądałaby tak samo. Zapraszamy na kolejny odcinek o historii ruchu liturgicznego XX w.
Poznajcie byłego luterańskiego pastora, którego cięty język i genialny umysł pomogły ukształtować współczesne rozumienie katolickiej liturgii. To fascynująca podróż przez historię (przed)soborowej refleksji i posoborowej reformy, odkrywanie żydowskich korzeni Mszy i poruszający portret teologa, który do końca walczył o odnalezienie autentycznego sacrum.
Jak brzmi modlitwa, która przez wieki była przekazywana ustnie? Jak rodziła się liturgia w świecie bez świątyni, wśród ludów o tradycjach nomadycznych? I co łączy śpiew synagogalny z chorałem gregoriańskim? W odcinku specjalnym z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w synagodze rozmawiamy z etnomuzykolożką Agnieszką Waśniewską.
Poznaj teologa, który badał historię liturgii z pasją detektywa! Ale austriacki jezuita Josef Jungmann to nie tylko autor monumentalnego „Missarum Sollemnia", lecz także twórca teologii kerygmatycznej, dbający o to, by chrześcijańska celebracja podkreślała radość z otrzymanego daru zbawienia. Posłuchaj, jak wikary z małej wioski w Tyrolu stał się architektem reformy, z której korzystamy do dziś.
Liturgia jako... gra? Brzmi dość niepoważnie, ale dla Romano Guardiniego „święta gra” nie była brakiem powagi, ale najwyższą formą wolności i bezinteresowności przed Bogiem. W dzisiejszym odcinku poznajemy jednego z najbardziej wpływowych teologów i duszpasterzy XX wieku, zastanawiamy się również, dlaczego współczesny człowiek ma problem ze zrozumieniem symboli i czy tę wrażliwość można w sobie na nowo wyćwiczyć.
Wchodzimy dzisiaj w szczególny czas, czas Wielkiego Postu. Proponujemy Wam, by modlitwa o owoce nawrócenia zabrzmiała słowami i dźwiękami pieśni „Nawróć się, ludu”, skomponowanej przez dwie siostry Służebnice Krzyża, Marię Grację i Blankę, zharmonizowanej przez Huberta Kowalskiego.
