W tym podkaście będziemy zamieszczać nowe nagrania śpiewu, które mogą stać się inspiracją dla Waszych wspólnot. Na stronie dol.org.pl/nowe-rolki znajdziecie także link do pobrania nut.
Reading the feed…
Spośród wielu istniejących melodii i opracowań dzielimy się z Wami wielogłosową aranżacją gregoriańskiej melodii, przygotowaną przez francuskiego muzykologa i śpiewaka muzyki dawnej, Marcela Pérèsa. W nagraniu wzięli udział bracia dominikanie z klasztoru pw. św. Wojciecha we Wrocławiu (świętującego w tym roku swoje 800-lecie): Marcin Dyjak OP, Tomasz Gaj OP, Łukasz Kubiak OP, Piotr Oleś OP i Tomasz Rojek OP, a także dyrektor Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego, Łukasz Miśko OP.
Nasze nagranie powstało w roku 800. rocznicy przybycia braci kaznodziejów – w tym Czesława – do Wrocławia w kaplicy jemu poświęconej.
Wdzięczność Bogu – wyśpiewywana na głos, wzbudzana w sercu – to najlepsze, co możemy zrobić, by zarówno uwielbić Stwórcę, jak i bardziej jeszcze się ucieszyć i rozsmakować dobrem, którego doświadczamy.
Po liturgicznie „gęstym” czasie – Wielkim Poście, okresie wielkanocnym, uroczystościach Trójcy Świętej i Bożego Ciała – mamy tzw. okres zwykły, czyli czas w ciągu roku, rozpoznawalny chociażby po powrocie szat koloru zielonego. Co można teraz śpiewać podczas liturgii? Prawie wszystko! Na początek proponujemy Wam utwór, który jest prośbą o jedność wyznawców Chrystusa, przybywających z całego świata, by ujrzeć Boga twarzą w twarz. „Złącz, Panie, miłujących Cię” to pieśń znana m.in. ze śpiewnika Siedleckiego.
Prezentowane przez nas opracowanie zostało napisane z okazji odbywającej się w Krakowie w 2025 r. Kapituły generalnej dominikanów: zebrani tam bracia pochodzili z dominikańskich klasztorów na całym świecie, dlatego właśnie o. Dawid ułożył muzykę, która dobrze się sprawdza w kilku oficjalnych językach zakonu (angielskim i francuskim), jak też po łacinie i po polsku! Jeśli chcielibyście włączyć ten utwór w swój repertuar, poniżej możecie pobrać nuty zarówno do wersji łacińskiej jak polskiej.
Dzisiaj dzielimy się z Wami nagraniem „Zróbcie Mu miejsce”, tradycyjnej pieśni eucharystycznej, której słowa napisał poeta Franciszek Karpiński (1741-1825), a wykorzystana przez nas melodia pochodzi ze śpiewnika ks. Siedleckiego (1928). Harmonizację do niej napisał Jakub Tomalak, kaliski artysta związany od lat z ruchem warsztatów liturgiczno-muzycznych w całej Polsce. Zachęcamy do słuchania i do wykonywania tego opracowania; możecie je znaleźć w śpiewniku liturgicznym Niepojęta Trójco t. 2 s. 364.
Nasz Bóg jest jeden, ale w trzech osobach. Czy da się to zrozumieć? Może najlepiej jest po prostu uwielbić Go za to, że Bóg Syn opowiedział nam o miłości, która łączy Go z Bogiem Ojcem i z Bogiem Duchem Świętym? A ten, kto śpiewa Bogu chwałę, uchwyci może więcej o Tym, którego uwielbia. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego to w liturgii Kościoła rzymskiego niedziela Trójcy Świętej. Z tej okazji dzielimy się z Wami nagraniem utworu Jakuba Blycharza pt. Deo Patri sit gloria, wykorzystującego uroczystą trynitarną doksologię popularną w łacińskiej liturgii godzin. Jest to proste, acz uroczyste ost
Tekst hymnu „Veni Creator” pochodzi z IX w., jego autorem mógł być benedyktyński mnich Raban Maur, natomiast trzygłowe opracowanie śpiewane przez nas pochodzi z Korsyki i ukazało się drukiem w 1649 r. Korsykańska polifonia to unikalny, tradycyjny śpiew a cappella, wykonywany zazwyczaj przez trzy męskie głosy, z których drugi (tzw. secundo) prowadzi podstawową melodię, bas – bassu – tworzy głęboki fundament harmoniczny, zaś głos wyższy (a terza) dodaje wyraziste ornamenty i ozdobniki nad główną linią melodyczną. Nuty do tego opracowania możecie znaleźć w śpiewniku Niepojęta Trójco t. 1 na s. 26
Wszyscy znacie Litanię Loretańską, prawda? Ale czy śpiewaliście ją na TAKĄ melodię z XVII w.? Posłuchajcie trzygłosowej adaptacji przygotowanej w oparciu o korsykańskie manuskrypty z 1649 r. przez o. Wojciecha Sznyka OP.
Na koniec Oktawy Wielkiej Nocy – co wcale nie oznacza końca okresu paschalnego! – dzielimy się z Wami jednym z najpopularniejszych na świecie wielkanocnych śpiewów. „O filii et filiae” to hymn przypisywany francuskiemu zakonnikowi, br. Jeanowi Tisserand OFM, zmarłemu w 1497 r. Pierwotnie miał 9 zwrotek, ale dość szybko rozbudowano go o kolejne, pochwalające tych błogosławionych, którzy choć nie widzieli, to jednak uwierzyli w zmartwychwstanie Chrystusa. Jedną z tych późniejszych zwrotek wybraliśmy do dzisiejszego nagrania.
Dzielimy się z Wami dominikańskim śpiewem Haec dies, używanym przez braci i siostry Zakonu Kaznodziejskiego jako responsorium po krótkim czytaniu w nieszporach. Nagranie miało miejsce w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego prowadzonym przez Księży Zmartwychwstańców w Krakowie, a wzięli w nim udział Hubert Boćko, Mateusz Solarz i Łukasz Miśko OP.
Wszyscy znamy początkowe zwrotki tradycyjnej pieśni pasyjnej „Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony”, ale chyba rzadko udaje się podczas liturgii dośpiewać ją do końca. W Śpiewniku Pelplińskim z 1871 r. (którego pełny tytuł to „Zbiór pieśni nabożnych katolickich do użytku kościelnego i domowego”) pieśń ta ma aż 12 zwrotek i charakteryzują się one zarówno głęboką teologią, jak i przepięknym językiem poetyckim.
„Krzyżu święty i chwalebny” to anonimowy motet powstały w złotym wieku polskiego renesansu, którego tekst odwołuje się do hymnu św. Wenancjusza Fortunata „Pange lingua gloriosi” (Sław, języku, bój chwalebny). Wydany w Krakowie w 1558 roku w drukarni Mateusza Siebeneichera, utwór ten jest częścią tzw. Kancjonału Zamojskiego. W nagraniu, zrealizowanym w kościele św. Idziego w Krakowie, udział wzięli: Karolina Ruchlewicz (sopran), Zofia Draus (alt), Mateusz Solarz (tenor) i Łukasz Miśko OP (bas).
Melodia pochodzi ze śpiewnika ks. Klonowskiego, zaś autorem harmonizacji jest Rafał Wędzicki OP. Nasze czterogłosowe opracowanie znajdziecie w śpiewniku „Niepojęta Trójco”, tom II, s. 263.
Wchodzimy dzisiaj w szczególny czas, czas Wielkiego Postu. Proponujemy Wam, by modlitwa o owoce nawrócenia zabrzmiała słowami i dźwiękami pieśni „Nawróć się, ludu”, skomponowanej przez dwie siostry Służebnice Krzyża, Marię Grację i Blankę, zharmonizowanej przez Huberta Kowalskiego.
W święto Ofiarowania Pańskiego, od zawsze odwołujące się do symboliki światła, śpiewamy o Chrystusie – Światłości, prosząc o oświecenie ciemnych zakamarków świata i naszych dusz. Prezentujemy polską wersję gregoriańskiej antyfony Lumen ad revelationem gentium.
Czterogłosowa „Pieśń o narodzeniu Pańskim na świat”, wydana została w 1558 roku przez krakowskiego drukarza Mateusza Siebeneichera. Jej melodię, umieszczoną w głosie tenorowym, znajdziemy także m.in. w Kancjonale Walentego z Brzozowa (1554).
Niedziela Gaudete zaprasza do radości, bo Pan jest blisko. Na tę III niedzielę Adwentu przygotowaliśmy dla Was nagranie nowej aranżacji tradycyjnej adwentowej pieśni „Wszyscy wierni, śpiewajmy”.
Pomódlcie się z nami adwentowo, słuchając nowej adaptacji francuskiego śpiewu „De l’arbre saint de Jesse”, z tekstem J.-P. Revela i melodią opartą o tradycyjny chorał szkocki. Wersety wzięte są z Psalmu 85.
Król w biblijnym Izraelu był znakiem Bożej opieki nad ludem. Dobry król miał troszczyć się o biednych, sprawować sądy sprawiedliwie, wszystkim zapewnić pokój. W Adwencie nasza tęsknota za szczęściem i harmonią rozbrzmiewa wołaniem o Mesjasza – Króla.
Czy da się śpiewać propria mszalne całym zgromadzeniem? Oficjalne księgi liturgiczne, jak Graduale Romanum czy Graduale Simplex, oferują bogactwo materiału, który jednak często okazuje się zbyt wymagający…
Tymi słowami prawie od początku swojego istnienia modli się Kościół w Kanonie rzymskim za tych, którzy nas poprzedzili na drodze życia. Dzielimy się z Wami muzyczną modlitwą skomponowaną do tych słów przez Urszulę Rogalę.
