Episodes
Reading the feed…
Reading the feed…
Dertig jaar geleden ontwierp Robert Kalina de bankbiljetten voor een continent dat dacht dat de geschiedenis voorbij was. Hij bedacht ramen en bruggen die niet bestonden, zeker geen nationale helden. Nu mogen alle Europeanen op het ontwerp stemmen.
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: naar de landgoedfair op Mariënwaerdt in Beesd.
Een film over het leven van de bijna tachtigjarige Normaal-frontman en kunstenaar Bennie Jolink zou vol tegenstellingen zitten. Want grensverleggend was én is hij.
Veel mensen zien sorry zeggen kennelijk als een soort overgave, of een vorm van nederigheid.
Wat als westerse zelfkritiek betekent dat we de agressie van anderen bagatelliseren of zelfs goedpraten? Thor Rydin en Yaghoub Sharhani schrijven elkaar over Rusland, Iran en het ongemak in het Nederlandse debat.
Niet alleen rechtse pioniers als Jordan Peterson hebben miljoenen volgers, ook progressieve academici als Heather Cox Richardson en Timothy Snyder vinden een groot online publiek. Is de publieke intellectueel terug? Of is het verdienmodel een val?
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: ‘je uitspreken’ op sociale media doen ze in Geesteren niet.
Toen Theo van Gogh werd begraven op Zorgvlied, schalde Lou Reed ons al op het grindpad naar de aula tegemoet.
En nog steeds luistert er niemand naar wat de popster te zeggen heeft.
Met zijn karakterisering van de geschiedenis als een oneindige opeenstapeling van puinhopen, rekende Walter Benjamin af met het optimistische historisch materialisme. Misschien bood de joodse mystiek verlossing?
Volgens de een leefden joden in Arabische landen altijd vredig samen met moslims, volgens de ander werden ze voortdurend onderdrukt. In Tunesië bezoekt Esha Guy Hadjadj de laatste joodse gemeenschappen van Arabië.
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: de evenementen die te groot worden om in leven te houden.
Als ze schrijven over hun relatie tot de grond komen Mariken Heitman en Joyce Rondaij al snel uit bij zonde, vergeving en aangeraakt worden. Over courgettebloemen met een strikje en het wortelgekraak van de rozenstruik.
Het daagt me ineens wat meespeelt, er is altijd iets wat meespeelt.
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: op het Vakantiekind-kamp op de Veluwe
Misschien leef je je eerste leven wel in 30.000 na Christus en je tweede in de oertijd en het derde nu.
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: het wereldconcours fanfare in Kerkrade.
Syrische vrouwen in Nederland, vaak al getraumatiseerd door Assads oorlog, lopen grote kans geïsoleerd te raken. Ze kennen de taal niet, moeten zich ook hier vaak schikken naar hun man, én ze moeten de familie-eer bewaken.
Mocht u willen weten waar die ideologische fragmentatie zijn oorsprong heeft, lees dan Queer geschiedenis van Nederland van Marieke Huisman.
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: de noodopvang in IJsselstein.
Voor haar hoefde het niet meer. Maar waar wás haar hondje?
Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: Meta werd de pubercoach van Laren.
Tien jaar geleden beheerste ‘treitervlogger’ Ismail Ilgun uit Poelenburg wekenlang het nieuws. Hoe is het nu met de jongen die door premier Mark Rutte ‘tuig van de richel’ werd genoemd, en met de Zaanse wijk?
Met De Jeugd van Tegenwoordig speelt Pepijn Lanen – wodkafles in de hand – alle poppodia in Nederland plat. Overdag schrijft en praat hij met opvallend veel liefde en tederheid over het vaderschap.
De enige systeemkritiek die werkelijk bedreigend is, komt van de buitenstaander omdat hij/zij/hun die kritiek ook belichaamt. Maar waar zijn die buitenstaanders gebleven?
